Prema navodima Srpske pravoslavne crkvene opštine Bugojno u toku je sudski spor kojim se, kako tvrde nastoji da oduzme posljednjih oko 300 metara kvadratnih građevinskog zemljišta koje je u vlasništvu Crkve, i koje predstavlja njenu posljednju preostalu imovinu u ovom dijelu grada.
Paroh bugojanski Slaviša Đurić istakao je da porodica Idrizović, koja želi da prisvoji imovinu, utiče na opštinski katastar i urbanizam onemogućuje crkvi da koristi ili zaštiti svoju imovinu.
Kako kaže, ova porodica u centru grada u neposrednoj blizini parcele već ima veliki stambeni i poslovni objekat. Paroh za ATV priča da je sporna parcela upisana na Srpsku pravoslavnu crkvu još za vrijeme Austrougarske, 1906 godine.
“Spor je nastao onog trenutka kada je porodica Idrizović, kada je zazidala svoj privatni ulaz na svojoj parceli i od svog privatnog ulaza napravila poslovni prostor i sad želi i da traži da Srpska pravoslavna crkvena opština trpi posljedice njihovog privatnog biznisa. Ono što je ostalo to se pokušava oduzeti, oteti pričom o pravu služnosti, pričom kako crkva nije bila savjestan posjednik”, rekao je Slaviša Đurić, paroh bugojanski.
Spor je došao i do suda. Opštinski sud u Bugojnu potvrdio je da je u toku postupak u vezi sa parcelom Srpske pravoslavne crkve i da će, nakon provedenog postupka, “donijeti odluku isključivo na osnovu izvedenih dokaza i u skladu sa važećim propisima”.
“Nalazimo se na parceli, oko koje se vodi spor između Srpske pravoslavne crkvene opštine Bugojno i porodice Idrizović. Po gruntovnici cijela imovina na ovoj parceli pripada Srpskoj pravoslavnoj crkvi. Problemi kreću kada vijećnica u opštinskom vijeću Elma Idrizović da se ova parcela pretvori u javni parking javnim novcem. Kada to nije prošlo, pokrenula se sudska tužba da se na taj način pokuša oduzeti imovina Srpske pravoslavne crkve.”
Nedeljka Gligorić od 1960. godine živi u Bugojnu, od toga je 10 godina provela u izbjeglištu kada je morala da napusti svoje ognjište. Za ATV priča da sa komšijama živi u miru i slozi, i da joj pomažu sve što treba. Ispričala je Nedeljka da na području Bugojna sada živi tek 30 Srba, sve stariji ljudi. Za oduzimanje imovine Srpske pravoslavne crkve kaže da to nije u redu i, da je crkva na području Bugojna imala dosta svoje zemlje, ali da je više nema.
“Ne bih dala, mislim nije u pravu, to je bilo crkveno i nek ostane crkveno, što da uzimaju naše, ja nemam protiv njih , imam komšije da nemam riječi, pomažu me, ako trebam doktoru, ako trebam u prodavnicu, niko me ne napada, ali ne bih dozvolila kad bih se ja pitala da oduzmu to naše, kad je bilo do sada nek bude i od sada, mi njihovo ne oduzimamo”, priča Nedeljka.
Sa kućnih ognjišta su Srbi iz Bugojna spas prvo tražili na području Gornjeg Vakufa, gdje su bili i Srbi izbjegli sa područja Travnika. Pred sam kraj rata svi ti Srbi zajedno bježali su kako bi spasili glavu.
U Donjem Vakufu je prije rata živjelo 50% Srba, njih oko 9 hiljada. Mali broj njih se vratio, možda 100-nak. Srpska imovina je zapaljena, devastirana i otuđena. Ni do danas nije obnovljena.
I Bojan Trgić, jedan je od Srba čija imovina je uništena i nikada nije obnovljena. Za ATV kaže da sama činjenica da se institucionalno ništa ne radi u Federaciji da bi se poboljšali uslovi života povratnicima, prije svega Srbima ide u prilog tome da ne postoji želja i volja da se ti ljudi vrate i normalno žive
“To što se dešava sa imovinom SPC se kontinuirano dešava sa imovinom Srba u FbiH gdje su morali da dokazuju da su vlasnici imovine”, kaže Trgić član Zavičajnog udruženja „Srba Donjovakufljana“ Gradiška.
Nije ovo prvi put da se oduzima crkvena imovina u Bugojnu. Prema riječima sveštenika Đurića, 1959 godine, Srpskoj pravoslavnoj crkvenoj opštini u Bugojnu je jednim potezom olovke oduzeto 13 dunuma imovine u strogom centru grada, oduzeli su dvije poslovno stambene zgrade po 550 kvadrata i oduzeto je 6 lokala do 100 kvadrata.
Autor: Marko Gavrić/ATV
Foto:ATV
